23-01-08

Alle begin is moeilijk...

Mijn eerste dag......
Het besef dat ik vanaf nu geen werkverplichting meer heb moet nog even doordringen.
Het voelt nog steeds aan als een gewone vrije dag.
Ik heb het gevoel dat ik morgen of binnen enkele dagen weer terug naar mijn werk zal vertrekken.
Volgende week moet ik nog twee dagen voor een paar uur naar de firma voor een sessie.
Daar gaan ze ons leren op pensioen te zijn.
Vraag mij af wat ik daar moet van denken.
Daarna moet ik ook nog gedurende zes maanden in totaal 60 uur een opleiding volgen
om eventueel een andere job te kunnen aannemen........kom nu.....serieus blijven hé.
Na 41 jaar gewerkt te hebben, zonder één dag te doppen.
Terwijl ze op politiek vlak drukken op een beroepsloopbaan van 40 jaar.
Wel, ik ga eerlijk zijn....
Ik heb géén zin meer om 's morgens om 4u30 naar mijn werk te vertrekken.
Om 's namiddags over veel te drukke, moordende wegen mij een weg naar huis te zoeken
en blij te zijn dat ik niet één van de slachtoffers was van de dagelijkse ongevallen.
Als ik nog werk dan is dit thuis, voor mezelf.
Ik heb al jarenlang mijn sociaal contact moeten inkrimpen en aanpassen aan de nukken
van anderen, die trouwens goed aan mij verdiend hebben.
Zelf heb ik daar slechts een schamele cent aan overgehouden.
Nu is het mijn beurt om te leven.
De tijd die mij nog rest, en ik hoop dat dit nog véél tijd is, ga ik besteden aan familie en
vrienden.
....en zeker niet te vergeten...aan mezelf.

14:29 Gepost door Jef in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Je hebt gelijk, Jef. Geniet ervan ... je zal je zeker niet vervelen ... 41 jaar is meer dan genoeg.
Nog een mooie avond !
Lieve groetjes :-)

Gepost door: Lady Rosita | 24-01-08

De commentaren zijn gesloten.